Lot & Dordogne, 13-11 t/m 20-11

 

Zo, daar gaan we weer.

Nu eigenlijk meer voor een soort van vakantie. Maar voordat we op weg kunnen moeten we eerst nog allerlei papieren voor Carolien ivm Madi in orde maken. Op woensdagochtend staan we om 09.00 uur bij de Mairie van Bézenet. We hebben alle benodigde papieren, maar de burgemeester is er niet voor een handtekening. De papieren moeten we dan net voor 12.00 uur op gaan halen. Dat geeft ons de kans om de camper reisklaar te maken. Poeh, poeh, dat kost meer tijd dan dat ik verwacht had. Maar om 11.30 uur zijn we dan eindelijk klaar: de camper is weer reisklaar en gevuld met allerlei lekkere dingen (vooral wijn). Even nog naar de Mairie. De papieren krijgen we weer mee.

Langs de bakker voor een broodje en thuis nog opeten met een kopje koffie.

Dan eindelijk de camper in en op weg naar……. Montluçon. Want daar moeten we eerst langs de sous-prefecture om de papieren weer af te geven. Eenmaal daar krijgen we te horen dat dat niet hoeft, dat ze gelijk op gestuurd kunnen worden naar Madi. Gvd, gvd, maar goed, dat scheelt weer tijd en nu kunnen we dan echt op weg.

We hebben op vrijdag een afspraak met Jerôme Sarre in Castelnau, dus we kunnen het rustig aan doen. Voor deze dag is het einddoel het Lac van Vassivière.  Het weer is superslecht, heel veel mist. Dus dat is dan wel weer jammer. Aangekomen bij het lac

hebben we een camperplaats uitgekozen die we niet kunnen vinden. Dan maar de andere bij het plaatsje Auphelle. Deze is eigenlijk gesloten, maar we vinden toch een plekje. Lekker dicht aan het meer. We strekken onze benen en maken een wandeling naar het meer. Heel mooi, alleen… mist. Als de nacht weergevallen is, heerlijk de camper blinderen. Cocoonen!!!

Rob gaat aan de slag met de TV. Hij probeert de Nederlandse zenders tevoorschijn te halen. En ja hoor, het lukt hem weer. Ondertussen heb ik een maaltijd in elkaar geflanst met restjes; lentilles met uien, spekjes en rookworst. Ach ja je moet wat, maar het was heerlijk. En daarna DWDD en Criminal Minds.

’s-Nachts heerlijk geslapen en de volgende dag eerst weer een wandeling naar het meer. We moeten onze beweging hebben. Nu het fototoestel mee want het weer is een stuk mooier. Maar pech, de batterij moet opgeladen worden en het lukt nog net om 1 foto te maken. Jammer, een foto van Rob op de piratenboot zullen we voorbij moeten laten gaan.

Daarna de weg bepaalt naar Montcuq, waar we onze volgende overnachting zullen hebben. Dit is niet ver van Castelanau vandaan. We hebben een mooie reis. Veel mooie kleuren in de natuur. Onderweg mooie plekjes gevonden om koffie te drinken en te eten. Bij Cahors gaan we naar L’Eclerc voor het avondeten en wat zien we: Foie
gras in de reclame. Dus dat is snel beslist. Jammie, met een appeltje en een snelle salade. We zitten natuurlijk ook in de regio van de foie gras. In Montcuq vinden we de camperplaats al snel. Deze keer langs de doorgaande weg.
Dus we hopen dat er vanavond niet teveel verkeer over deze route gaat. We zetten de camper waterpas op zijn oprijplankjes en dan jas aan en dorp in voordat het donker wordt. Tjonge wat een klim!. We zijn tot ‘la Tour’ gekomen. Heel in de verte zien we onze camper staan, piepklein. Ik had gedacht een borreltje te drinken in een cafeetje in Montcuq. We hebben het hele oude gedeelte gehad, maar ondervinden geen ondernemersactiviteiten. Alleen een Vival, waar we bij een aardige meneer met een zuidelijk accent (hij verkoopt geen vin, maar vièng)
een flesje plaatselijke wijn kopen (hebben nog niet genoeg bij ons??) en een avocado om de salade te verrijken.

Eenmaal bij de camper vinden we dat we wel een beloning verdient hebben, dus de fles wijn wordt gelijk ontkurkt. Wat hebben we het toch slecht.

De volgende ochtend, vrijdag 15 november, hebben we om 10.00 uur een afspraak met Jerôme.
Wij zijn er op tijd en beginnen alweer een keertje rond te lopen op “Bardouquet”. Het is nu een zeer stuk kouder, maar net als vorige keer gaat mijn hart wat sneller kloppen. Nadat de makelaar gearriveerd is gaan we de binnenboel nog eensbekijken. We vinden het alle twee toch wel iets (of liever gezegd; heel veeliets)  en dat  resulteert zich in een bod.
Jerôme gaat hier mee aan de slag en zal ons op de hoogte houden. Dan maar iets eten in het dorp bij La Gambetta. Aardige mensen. De kok geeft ons extra wortelpuree bij het hoofdgerecht en op een gegeven moment komt hij langs met dunne plakjes gefrituurde kaas. Om te proeven. Die middag maken we een rondje in de omgeving. We stappen nergens uit maar rijden terug naar Castelnau omdat we naar het bureau de tourisme willen. Een aardige mevrouw (Marie-Claude) geeft ons allerlei brochures en heet ons van harte welkom in Castelnau. We maken nog een rondje door het dorp, bekijken ‘ons huis’ vanaf de kerk, kopen een broodje en gaan dan naar de camperplaats van Castelnau. Leuk gelegen op het hoogste punt en tussen de molens.

Ondertussen dat we de folders bekijken belt Jerôme op en we spreken af dat hij naar ons toe komt op de camperplaats. Er wordt heen en weer gepraat en we komen een prijs overeen waar de eigenaar niet meer omheen kan. Het is al bijna 20.00 uur als Jerôme weer vertrekt en hij zal de molen in werking zetten.  We eten even een broodje en gaan achterover zitten om gedachteloos naar The Voice te kijken.

Zaterdag besluiten we om nog een dag in de omgeving te blijven. Ook mede omdat we maandagochtend om 10.00 uur een afspraak hebben gemaakt met de CAFPI in Cahors. We gaan dus weer een rondrit maken. Eerst gaan we in Vazerac langs. Want daar zit een Intermarché. Dat blijkt maar een kleintje te zijn. Maar we kunnen toch
boodschappen doen. Voor in de camper moet het eenvoudig blijven om te koken, dus het wordt een koteletje met diepvriesgroenten voor deze avond. En we kopen er plaatselijke koffie om uit te proberen (blijk heel lekker te zijn). Dan gaan we eerst naar Molières om het ‘plan d’eau’ te gaan bekijken. Het is een groot meer met allerlei watersportmogelijkheden. Daarna rijden we door naar Moissac. Hier is een aquaduc (Canal Latéral à la Garonne, die in Toulouse overgaat in de Canal du Midi) over de Tarn. We rijden er langs maar kunnen niet vinden waar je er uitzicht over hebt. Jammer. We parkeren de camper langs het Canal, genieten van de bootjes en maken daarna een wandeling door Moissac. De markt is net geweest en de hallen zijn ook gesloten. We leren het ook nooit. Bij de kathedraal zijn ze flink aan het werk om het centrum nog mooier te maken. We lopen terug door de rue des  Arts, kopen een belegd broodje en eten dat in de camper op met een lekker kopje koffie, net gekocht bij de Inter. Daarna tuffen we door naar Lauzerte. Een middeleeuws plaatsje aangedaan door vele Pelerins die zo nodig naar Santiago willen. Het is weer een hele klim, maar genieten van het dorpje en de vergezichten als we boven zijn. Het plein is hier, net zoals in Castelnau, omringd door een zuilengang. Dat geeft een speciale uitstraling aan het geheel. Dan is het weer tijd om terug te gaan naar de camperplaats van Castelnau. Hier lopen we nog even langs de molens. Dan koken en wat tv kijken. Net als de vorige nacht staan we alleen.

Op zondagochtend is het markt in het dorp en we gaan er lopend naar toe. Aangezien we op het hoogste punt zitten gaat het lekker naar beneden (maar dat moeten we allemaal weer omhoog lopen, pfjoew). De markt is klein, maar gezellig. We drinken een kop koffie in La Gambetta (moeten toch al een beetje beginnen met ons hoofd te laten zien) Kopen een broodje, nu bij de andere bakker. En gaan weer terug naar ons huisje om ons klaar te maken om weer te vertrekken. We maken een kleine omweg, omdat we ‘ons’ huis nog een keer willen zien en gaan dan naar het noorden om via Puy l’Eveque en Luzech naar Cahors te gaan. In Cahors is onze overnachtingsplaats aan de voet van de brug naar het oude centrum, aan de Lot. Omringd door eenden en joggende mensen. We zijn er niet al te laat en dat is maar goed ook. Er zijn maar 3 plaatsen en binnen no-time is er geen plaats meer. Die avond lopen we in het donker naar Cahors, zoeken even uit waar we de volgende dag moeten zijn en gaan iets eten in een restaurantje met een eigenaardige ober. Wat ons trouwens wel opvalt in het zuiden; er wordt veelmeer gerookt. Daarna heerlijk in het donker terug de stad uit, de brug over. Was een leuk avondwandelingetje.

Dan niet te laat slapen, want de volgende ochtend moeten we al om 10.00 uur paraat zijn bij
de CAFPI. En in de camper kun je niet vlug vlug iets doen. Alles met beleid.

De volgende ochtend worden we wakker met eendengekwaak. En om 9.30uur zijn we al weer op pad naar onze afspraak.
Oei, oei, we zijn 10 minuten te vroeg en worden weer weggestuurd!!!! Er is maar 1 klein kamertje en daar is hij met een andere klant bezig. Dan maar weer even ronddwalen in de stad. Wat we al gedacht hadden; hij kan niks voor ons betekenen. Zelfs niet het document wat ik doorgestuurd heb (afkomstig van Caro voor Madi) kan hij uitprinten. Dan maar op zoek naar een internetcafé. Hé wat jammer nou, het is maandagochtend en alles is natuurlijk dicht. Ook de mediatheek (op aanraden van de mevr. van een maison de la presse, waar ik de laatste Astérix en Obélix eindelijk koop) waar we helemaal naar toegelopen zijn. Die is zelfs pas op dinsdagmiddag open. Maar we komen wel uit bij de mooie voetgangersbrug van Cahors. Elk nadeel heb zijn voordeel. Toch? We gaan niet verder Cahors bekijken, daar krijgen we later tijd
genoeg voor. We gaan terug naar ons campertje. De brug waar we staan is afgesloten voor verkeer. Dat loopt wel zo veel rustiger. De kerstverlichting wordt opgehangen. Voordat we Cahors verlaten gaan we nog eerst even langs l’Eclerc, want die aanbieding van foie gras kunnen we niet laten liggen. We slaan wat in en trekken ons plan om langzaam naar het noorden te rijden de komende dagen.

We gaan recht naar het noorden, van de Lot naar de Dordogne. We hadden een camping gevonden die het hele jaar open zou zijn. En weet je, toen we die gevonden hadden, was die net een dag eerder dicht gegaan. Tuurlijk. Wat een pech kunnen we hebben, dus geen lekkere douche, maar de droogshampoo. We belanden uiteindelijk in Les Eyzies-de-Tayac. Een prehistorisch dorp aan de rivier de Vézère. We staan wederom op een mooie camperplaats. Ik voel me niet lekker, dus ik ga even een tukkie doen. Daarna een kleine wandeling naar het begin van het dorp en weer terug, want het is alweer donker geworden. Deze avond wordt het
een gebraden kippetje, waar ik paprika met couscous bij maak.  Mmmmm. Na de film The Patriot gaan we weer helemaal naar onze slaapkamer.

De dinsdag breekt laat aan. We worden pas om 9.30 uur wakker!!! Wassen, ontbijten en een wandeling naar en door het dorp. Wat zal het in de zomer hier druk zijn. We maken een leuk ommetje en lopen langs de rivier terug.

We komen erachter dat we vlak in de buurt zijn van de Fam. Aarts. Deze hebben een Ch.d.H. Les Tilleuls in Plazac. Zonder te bellen gaan we er langs maar ze zijn niet thuis. Jammer, het ziet er heel leuk uit.

Daarna rijden we door naar Montignac. Hier eten we ons middagmaal bij een aardige meneer Ponce.  Voor Carolien moeten we nog iets verzorgen en op de post doen en dat blijkt in dit dorp te kunnen. Dus we maken alles in orde en hebben hiermee onze ouderlijke plicht weer vervult. We rijden nog een km of 40 door naar Hautefort, waar we onze camper wegzetten voor de nacht met een uitzicht op het kasteel aldaar. We verlaten ons campertje niet meer (regen), morgen gaan we wel weer op verkenning uit in de omgeving.

We worden wakker met stralende zon. Dus nadat de dagelijkse sleur gedaan is; opstaan, ontbijten, campertje uitvegen, ramen schoonmaken, afwas doen (pfjoew wat een werk allemaal!) gaan we lekker naar buiten. Er zou markt zijn in het dorp, dus daar gaan we eerst maar naar toe wandelen. Met de markt zijn we snel klaar; 1 groentekraam en 2x een kaaskraam. Dan verder het dorp in en de tocht naar het kasteel aangaan. Weer gaat het natuurlijk steil omhoog. Waarom liggen die kastelen toch altijd op een berg? Ondertussen bewonderen we de vele autobanden die het plastic op de daken op zijn plaats houden. In augustus is hier een hagelbuitje langsgekomen en heeft veel schade aangericht. Hier en daar worden we ook er op gewezen niet te dicht langs de huizen te lopen ivm gevaar dat er nog dakpannen naar beneden kunnen rollen. Van het kasteel zien we niet veel, er staan hoge muren omheen. We genieten wel van het mooie uitzicht. Terug beneden even een rondje om de kerk gedaan en geen broodje gekocht, want de plaatselijke bakker was gesloten.

Zo, de ochtendwandeling is weer achter de rug. Camper volgieten met water en weer op pad. Het volgende dorp dat we aandoen is St. Robert. Hier moeten we natuurlijk uitstappen. Wederom een leuk dorpje, goed aangelegd, een bakker die wel open is en daarna op zoek naar diejen heilige Robert. Zijn standbeeld staat natuurlijk in de kerk, dat mag duidelijk zijn. Van buiten is het een immens mooi gebouw, met tuin eromheen en een magnifiek uitzicht. Van binnen valt de ruimte tegen (wat betreft de grootte) Even rondstruinen, kaarsje voor deze en gene opsteken en St. Robert op de foto zetten.

De laatste stop voor deze dag wordt Arnac-Pompadour. Op het plein, tussen het kasteel en de renbaan, eten we ons broodje. We kijken maar heel even rond, want ondanks de zon is er een snerpende wind en we besluiten om nu toch maar in één keer door te rijden naar huis, het is nog een goede 250 km. De weersvoorspellingen zijn niet goed; alert orange en we hebben geen zin om in de sneeuw met de camper te rijden. Zo gezegd, zo gedaan en om 16.00 uur staan we weer voor L’Etang Michet om de camper uit te laden.

De radiatoren omhoog en als de warmte komt nemen we een heerlijk douche. Want dat is toch wel wat we gemist hebben; haren wassen. En ’s-Avonds ploffen we rozig en voldaan voor de houtkachel. Laat de winter maar komen!!